Erg veel van Laos heb ik nog niet gezien, alleen de provincie Savannakhet en de gelijknamige hoofdstad. Een groep van het MCNV had daar een workshop deze week en er was nog wel plek over in de van, dus mochten wij (Nini & Ellen ook uit Dong Ha, Dorota uit Hue en ik) gratis meereizen. Relaxed! Aangezien het wel een hele dag in beslag neemt om er te komen, inclusief 2 uur wachten aan de grens voor een visum, waren er 2 volle dagen over om eea te bekijken. In Savannakhet zelf was al veel te zien. Ook Laos is ooit een kolonie van Frankrijk geweest, en dus is er een echt Frans uitziend dorpspleintje met een kerkje en wat smalle straten eromheen. Alles is wel enorm vervallen, maar dat geeft ook wel karakter. Eén gebouw was wel mooi opgeknapt en daar zat dan ook een ‘sjiek’ Frans restaurant in. Nog steeds erg goed betaalbaar voor ons Hollanders natuurlijk, dus we hebben echt genoooten van een broodje zalm met wasabi-mayonaise en echte frietjes!! Dat ging er wel in na anderhalve maand alleen traditioneel Vietnamees eten (ook heel lekker hoor J). Het Laotiaanse eten is ook echt mouth-watering. Veel Thaise invloed, dus lekker spicy! En dan die speciale Mekong-vis die gebarbecued wordt in een laag zout...hmmmm.
Het platteland van Savannakhet
Straatbeeld in Savannakhet
Pepertjes drogen
Het oude dorpsplein van Savannakhet
Naast het geweldige eten en de fijne sfeer in Savannakhet zijn er ook een aantal boeddhistische tempels en stupa’s te bezichtigen. Eén daarvan is een van de belangrijkste in Laos, That Inghang. Lang lang geleden (2000-1500 jaar) ooit gebouwd op de plek waar een boeddhistische monnik stierf nadat ie een varken had gegeten (als ik het goed begrepen heb hoor...). Tot op de dag van vandaag is het voor de omwonende dorpelingen in elk geval onmogelijk varkens te houden of te eten. Tja... dat is ook wel erg bijzonder.
Ellen en ik voor de 1500 jaar oude stupa
Bij een boeddhistische tempel
Bezigheden binnen het complex van een boeddhistische tempel
Detail op een tempelgebouw
Om That Inghang heen ligt allemaal jungle, en daar hebben we ook een dagje door heen gebanjerd. Samen met een lokale gids, en dat was ook wel nodig want er is een wirwar van kleine paadjes door de dichte begroeing. Leuk was natuurlijk dat die man ook vanalles te vertellen had over verschillende planten en bomen. Lekker gepicknicked en een dutje gedaan aan een meer, alles heel relaxed. Moest eigenlijk ook wel, want het was extreem warm (35-40 graden) en daarnaast was de luchtvochtigheidsgraad ook erg hoog, omdat het regenseizoen binnenkort begint.
Presentatie van de eco-tour in het toeristencentrumpje
In de jungle, met op de achtergrond een boom waar olie, maar ook honing wordt gewonnen.
Dit zijn rupsen... ze zien er raar uit en ze bewegen ook raar, en ze springen met een grote boog weg als je ze een duwtje geeft.
Water drinken uit een stuk afgechopte tak (en flink veel ook!!)
Maar in die sauna wordt wel hard gewerkt door veel mensen, zoals in de zoutmijn die we bezocht hebben. Alles wordt met de hand gedaan, van het zout in de zoutpannen bij elkaar schrapen, tot het vervoer ervan. Zakken van 50 kg elk worden door mannekes van zelf amper 50 kilo een grote truck in gedragen. Wat een werk! Van de arbo hebben ze hier nog niet gehoord.
Werk in de zoutpannen
Zakken van 50 kilo
Het zoute water (25%) wordt opgepompd vanuit een ondergronds meer
Morgenochtend heeel vroeg vertrek ik met Ha Lan naar de provincie Phu Yen, daar volgt dan een eerste kennismaking met het programma op het gebied van ondervoeding. Op alle niveaus gaan we met mensen praten om te zien hoe en of het werkt. Volgende week leg ik daar wel meer over uit, voor vandaag is het wel weer genoeg!
xNienke
