Ooww die dive bug toch!

Toen een van de divemasters in Brisbane 2 jaar geleden na afloop van de openwater-cursus heel enthousiast tegen ons riep dat we nu wel zeker geinfecteerd moesten zijn met de ‘dive bug’, durfde ik bijna niet toe te geven dat ik serieus geen idee had waar ze het over had... Maar nu weet ik het helemaal!! Ookal heb ik niet gek veel duiken gemaakt, het is sinds Bonaire regelmatig genoeg geweest om helemaal verslaafd te raken, na elke duik wordt het ook steeds erger. Hopeloos verliefd op de onderwaterwereld ben ik. Al die leuke vissen, hun bezigheden, de kleuren, grote scholen die om je heen draaien, en zelfs de nudibranches vind ik nu helemaal te gek! Je had me een jaar geleden nog moeten horen over die mini-naaktslakken en iedereen die er fan van is, haha. Maar ze zijn zo mooi!

En, ook niet onbelangrijk, het duiken zelf gaat me natuurlijk steeds beter af. Geen onhandig gecontroleerde buoyancy meer (drijfvermogen onderwater), ik kan steeds langer met m'n tank doen, heb steeds minder gewicht nodig om beneden te komen en te blijven... dadelijk word ik nog een echt vaardige duiker :). Fijn is ook dat wanneer je minder hoeft na te denken over je techniek en materiaal, je veel meer oog hebt voor alles om je heen. Echt super om zelf beesten te ontdekken die zich verschuilen in een stuk koraal, in plaats van dat je divemaster je voor is en je er op wijst. Sterker nog, mijn divemaster is gewoon een aantal keer langs murenes gezwommen terwijl ie niets opmerkte. Hoe kun je die beesten nou missen?

Helaas weer geen onderwaterfoto's genomen (ja, ik denk er ook gewoon niet aan...), maar ik heb effe een en ander van internet afgeplukt om te laten zien.




Zo'n duiktrip begint om 7 uur 's ochtends met een boottochtje van ongeveer 45 minuten naar een van de eilanden voor de kust van Nha Trang. De tweede dag gingen er ook twee gasten mee voor een introduik, op de foto krijgen ze een 'briefing' van een van de instructeurs. En ja, dikkerds passen ook in een wetsuit.


Meestal wordt er dan ergens in een baai voor anker gegaan, boven een koraalrif dat meestal niet dieper ligt dan 12-15 meter. Per duik is het weer een andere locatie. In dit gebied bij Nha Trang ben je nooit de enige, het stikt er van de duikers. Ergens jammer, ergens wel okee, want het houdt het lekker goedkoop.


En dan is het in het water springen en je naar beneden laten zakken samen met je dive buddy. Als je op een boot meegaat maak je meestal 2 of 3 duiken en moet je er binnen een uur (per duik) weer uit zijn. Anders kan je lijf de stikstof die opgehoopt wordt niet meer verwerken en da's niet zo gezond helaas. Tussen de duiken door moet je ook zeker 3 kwartier pauze houden.

Meestal doken we tot maximaal 18 meter, daar houdt het koraal en het leven er omheen een beetje op en het is daarmee ook de maximum diepte die ik officieel mag halen met m'n openwater-certificaat. Je zwemt dus langs/boven het rif, maar ook door zogenaamde 'swim-thru's'. Kleine grotten die gevormd zijn door rotsblokken die op elkaar terecht zijn gekomen. En dat is zoooo mooi!! Die swim-thru's zitten echt bomvol met vissen, zeker als je aan het begin zit, dan schijnt het licht er ook zo mooi doorheen!! Zie de foto, dit is een swim-thru waar ik ook doorheen ben gegaan.

Lionfish zijn vissen die je tijdens elke duik weer tegenkomt. In Vietnam zijn ze een stuk kleiner dan in Australie, maar net zo mooi. Wel afblijven, want ze zijn erg giftig.

En ik heb dus een paar mooie murenes gespot! Zulke mooie beesten, de foto hierboven is een white-mouth moray (de Nederlandse namen weet ik niet hoor...), die wij zagen waren denk ik niet langer dan een meter. Trouwens lang niet zo agressief als ik vroeger altijd dacht op Curacao, toen vluchtte ik altijd meteen het water uit als ik iets zag dat er op leek :). Je kunt ze best leuk onder de kin krabben als je wilt. Wel zorgen dat je een handschoen aanhebt.

Dit type zagen we ook, de giant moray, wel een slag groter ook. Deze soort wordt trouwens het meest gezien door duikers geloof ik. Mijn (Vietnamese) divemaster zat er echt met z'n neus bovenop, maar zag hem gewoon niet... ongelofelijk, hij was vast veel meer met de nudibranches bezig ofzo :). Die zag ie nl. al vanaf een kilometer, ookal zijn die beesten niet groter dan een paar mm of cm.

Verder zitten hier heel veel soorten anemonefish (van die Nemo's), bannerfish, scorpionfish, kreeftjes etc etc. Een grote octopus hebben we ook nog gezien, die was helemaal opgefokt omdat ie getreiterd werd door een visje. Hij vloog echt op steeds, zich groot makend en hij veranderde echt enorm van kleur. Van verschillende tinten bruin en paarszwart om zichzelf een schuilkleur te geven, tot spierwit om zich te verdedigen. Echt geweldig om er een beetje rond te hangen en het hele schouwspel te bekijken.

Als je nog benieuwd bent hoe een nudibranch er uit ziet, deze meneer heeft er heel veel heel mooi op de foto kunnen zetten: http://www.sergeyphoto.com/underwater/nudibranchs.html. Ze zijn echt zo grappig!

Nu hou ik er over op, over twee weken ga ik weer naar Nha Trang, wie weet zit er nog een laatste duiktochtje in...ik hoop het zo...

Chao, Nienke