woensdag 11 juni 2008

Het project - Deel 2

Hallo daar, ik zou nog wat meer uitleggen over het plan de campagne:

Ten eerste willen we natuurlijk het percentage ondervoeding (zowel acute als chronische ondervoeding, weet je nog) bij deze mensen flink terugdringen, daar wordt alles op gebaseerd. Nu is het stokpaardje van het MCNV het ‘Community Management Health Development’ programma (CMHD), wat inhoudt dat je de mensen waarbij het probleem bestaat, zelf het probleem laat identificeren en ook zelf met oplossingen laat komen. Hier moet dan ook nog eens een duurzaam model uit voortkomen, zodat het uiteindelijk zonder de begeleiding van het MCNV kan worden voortgezet. Klinkt allemaal heel mooi, maar het is niet bepaald praktisch vind ik. Daar kan ik nog wel verder over uitweiden, maar dat is nu niet helemaal nodig J. De basis gebruiken we wel: Je laat de mensen zelf meedenken over hun problemen, kritiek leveren op het beleid er omheen en wat er aan gedaan kan worden. Met andere woorden, de groepen onderaan het zorgsysteem krijgen zo meer inspraak. We willen dan ook met dit project de mensen van de provincie er van overtuigen dat deze benadering geintegreerd zou moeten worden met de activiteiten van het bestaande nationale programma, zodat dit een meer ‘bottom-up’ werkwijze krijgt ipv ‘top-down’. Zo wordt de hulp die geleverd wordt specifieker voor deze groep mensen (alleen al voorlichting in de eigen taal ipv het Vietnamees zou veel uitmaken) en hopelijk wordt de situatie daarmee verbeterd.

Daar op doorgaand proberen we samen met de lokale en provinciale gezondheidsdients manieren te vinden om mensen meer kennis van (baby/kinder-)voeding bij te brengen en dus ook meer besef van hoe belangrijk goede voeding wel niet is. Daarbij willen we ook graag zorg-gerelateerd gedrag veranderen (zoals de kinderen niet de hele dag alleen thuis laten), en zorgen dat er goede maaltijden gemaakt worden. Klinkt ook leuk allemaal, maar zolang er geen voedselzekerheid is (geen lokale of betaalbare producten, weinig variatie) heb je hier helemaal niks aan. Bovendien houden de meeste mensen graag vast aan hun gewoontes en is het sowieso extreem moeilijk om gedrag te veranderen.

Daarom is het in de eerste plaats van belang om voedselzekerheid te verkrijgen en dit bereik je weer door aandacht te besteden aan landbouwmethoden, landgebruik, generatie van inkomen etc. Hier zijn ook programma’s voor, maar totdat dat eens echt effect heeft loopt iedereen natuurlijk nog steeds met het voedingsprobleem rond. Ik verwacht dus ook dat een van de strategieen die ontwikkeld gaat worden het extra voeden en opvangen van ondervoedde kinderen wordt. Op die manier krijgen die extra energie en voedingsstoffen binnen, totdat de sociaal-economische status van de families zodanig verbeterd is dat het percentage ondervoeding ook afneemt. Maar dat gaan we de komende twee weken ondervinden. Maandag beginnen we echt in de provincie (Phu Yen), waar we dan anderhalve week aan het werk zijn om alle ideeen en visies te verzamelen. Dan doen we door middel van interviews en groepsdiscussies, net als vorig jaar eigenlijk, met veel visualisatietechnieken. Hoe dat er in de praktijk uitziet zal ik dan wel laten zien.

Liefs

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Hoi Nienke,
Een duidelijk verhaal. Mensen zelf verantwoordelijkheid geven of althans ze dat gevoel geven, werkt verandering wel sneller in de hand. En dat hoeft geen generaties te duren. Hangt natuurlijk wel af van voldoende middelen en mogelijkheden. Wordt er ook gedacht aan bv. micro-kredieten om mensen daadwerkelijk eigen initiatieven te kunnen laten ontplooien? Of houdt de overheid hier de boot af omdat ze niet graag de controle uit handen willen geven? Ik ga in de vakantie toch maar eens je cadeau lezen (het boek van Yunus). Succes verder.
Leo

Nienke zei

Er loopt hier inderdaad nog een consultant op het gebied van micro-finance rond. Het MCNV is bezig om per gemeente een fonds/rekening op te zetten dat dus specifiek voor de burgers uit die gemeente is (of dorp zelfs, lijkt mij nog een beter idee). Dat fonds wordt dan deels beheerd door de dorpelingen zelf. Iedereen (individueel, met een groepje of zelfs als dorpsinitiatief) kan een plan indienen om geld uit het fonds te lenen om bijv. een handeltje op te kunnen zetten of een start te maken met het fokken van vee ofzo. Een speciale commissie beslist dan of er geld daarvoor uit het fonds kan komen. MCNV houdt er wel toezicht op. Het idee is dat het gezamenlijk geld is, dus als je er iets uit leent en je betaalt het niet op tijd terug, zijn je buren de dupe. Zo houden mensen een groot verantwoordelijkheidsgevoel voor de lening die ze afsluiten en zou het goed moeten werken.

Maar goed, dat zit nu dus ook in de beginfase. Uiteindelijk moet dit het CMHD natuurlijk ondersteunen en de verbetering van de sociaal-economisch status versnellen.

Ik hoop dat het een beetje duidelijk is :). Dat boek van Yunus wil ik ook wel een keer lezen, was het eigenlijk alweer een beetje vergeten!

Groetjes Nienke

Anoniem zei

Hoi Nienke,

Ik lag even een paar artikeltjes van je achter, maar ben weer bij. Je schrijft leuk! En...ik ben benieuwd naar mijn rode jas met houtje touwtje! Joepie!! En bedankt natuurlijk.

groetjes Marike